Kategoria: IT I NOWE TECHNOLOGIE

In today’s world of technology and computing, artificial intelligence (AI) is undeniably one of the most important areas of development. However, with its advancement, a number of challenges arise, especially in the regulatory contextin Poland. § Artificial intelligence and regulation

 

One of the main challenges associated with AI is the issue of liability. As AI-based systems become increasingly autonomous, the question arises as to whois liable for any errors or damage caused by these systems. Is it the AI provider, the user or perhaps the algorithm itself? Polish legislation faces the task of resolving these questions in a clear and fair manner.

 

Poland has laws regulating some aspects of artificial intelligence. One of the key pieces of legislation in this context is the Government bill on artificial intelligence, which aims to regulate issues related to the responsibility, ethics and safety of AI. This bill also focuses on the protection of the rights of consumers using AI-based services and safeguards against discrimination resulting from the use of this technology.

 

Mention should also be made of the General Data Protection Regulation(GDPR), which is relevant to data processing using AI. The provisions of the RODO require organizations to ensure compliance with data protection regulations when using AI.

 

In addition, Poland must also align its laws with European Union directives, whichintroduce general rules on ethics, transparency and accountability related toAI. Actions at the EU level influence the formation of national regulations.

 

It is worthnoting that AI regulations in Poland are still being developed and adapted tochanging technological realities. For people and companies operating in the field of AI, monitoring and adapting to regulations is crucial. At the same time, these regulations are designed to ensure that evolving AI technology isused ethically, safely and with respect for the rights and values ofindividuals.

 

Legislationon artificial intelligence (AI) in Poland and the European Union

‍

1.     Artificial Intelligence (AI) Draft Law: The AI bill is a government initiative to regulate many aspects of AI in Poland.The bill’s provisions cover issues such as:

–      Liability:The draft introduces rules on liability for damages caused by AI. It specifies that an AI provider can be held liable for defects in an AI product, whichincludes errors in algorithms.

–      Ethics:The draft imposes an obligation to create and use AI with respect for ethics,human dignity and human rights.Provides protection against the use of AI for purposes that violate human rights.

–      Consumer Protection: The provisions of the draft are aimed at protecting consumers whouse AI-based services. Provides them with access to information about AIoperations and the right to seek redress in the event of damage.

2.     General Data Protection Regulation (RODO): The RODO is a key piece of legislation in the context of AI, as itregulates the processing of personal data. Companies and organizations using AI must comply with the provisions of RODO regarding the collection, storage and processing of personal data.

3.     European Union AI Directive: The European Union is developing an AI directive to ensure that developing AItechnology is in line with European values and principles. The directive isexpected to focus on the ethics, accountability and transparency of AI.

4.      Consumer Rights Directive: AI regulations affect consumer rights, especially in the context of services based on this technology. The Consumer Rights Directive regulates consumers’ rights toinformation and protection against unfair practices.

5.     Copyright and Intellectual Property:Copyright and intellectual property issues in the context of the creation and use of AI algorithms are governed by copyright and patent laws. Protecting the results of work on algorithms is important, both for creators and users of AI.

6.     Civil Code: The provisions of the Civil Code may be applied in cases of AI-related violations, especially insituations where there is damage resulting from the operation of AI.

7.     Criminal Code: In cases of AI-related legal violations, the provisions of the Criminal Code may also be applied, especially in cases of cybercrime, privacy violations or fraud using AI.

Artificial intelligence (AI) regulations in Poland and the European Union are an increasingly important part of law and technology. As AI develops and becomes more widely used, appropriate regulations become crucial to ensure that thiscutting-edge technology is used ethically, safely and with respect for therights of individuals.

 

The draft law on AI in Poland focuses on key issues such as liability, ethics and consumer protection. It introduces liability rules for damage caused by AI, and imposes an obligation to create and use AI with respect for ethics and humanrights.

 

The General Data Protection Regulation (GDPR) plays an important role in the context of AI,as it regulates the processing of personal data, which is often an integralpart of AI-based solutions.

 

The European Union is also working on an AI directive to ensure that AI technologies comply with European values and standards.

 

Copyright, intellectual property, and civil and criminal codes also affect AI issues and can be applied in cases of infringement or litigation.

 

All of these laws provide a legal framework to ensure that evolving AI technology serves society and the economy while respecting the rights and values of individuals. For companies and organizations using AI, compliance with these regulations is not only a matter of legality, but also a matter of building user and customer trust and maintaining an ethical approach to the technology. As AI continues to evolve, monitoring and adapting to changing regulations becomes essential to operate in a manner that complies with current regulations and contributes to technological development in a responsible manner.

 

§ Artificial intelligence and legislation

www.petlic.co

‍

The onerousness of the copyright regulation of the license agreement is leading to further attempts by IT companies to break out of these shackles by their legal services.

‍

In particular, there has been a demand to apply the regulation of the lease of a thing (Article 659 § 1 of the Civil Code) directly to an object that is not a thing, i.e. software.

‍

In fact, this required at least partial identification of software with its copy. Aside from the narrow issue of so-called marketing, however, this still seems unacceptable.

‍

Moreover, it required drawing an overly far-reaching conclusion about the possibility of software leases from the mere coincidence of the concept of „lease” in defining the field of exploitation in the form of a lease of a copy and in the named contract of the Civil Code. However, these issues are separate and completely different and cannot be equated in this way. A field of exploitation is a field of exploitation, and a contract is a contract.

‍

It also seems to be going too far to conclude that it would be permissible to conclude software lease agreements due to the sheer significant discrepancies in copyright law doctrine with regard to the possible application of the contract provisions of sections of the Copyright Act to lease and use agreements.

‍

It turns out, moreover, that having constructed, in extensive and based on rich professional literature and extremely interesting case law, the entire model of a software lease agreement, the authors allow, however, to refer to it only in the contractual provisions „in addition to the provisions providing for the granting of a license to the ordering party” or in a salvatory clause.

‍

As a result, it seems that such a narrow, and in fact also very unclear as to the exact scope, admission of the use of a software lease agreement has little practical application. As it seems, therefore, the work done by the authors themselves has led to the exclusion of the use of a software lease agreement (which is a pertinent conclusion!), rather than to the confirmation of such a possibility.

‍

As can be seen from this, IT companies remain basically „condemned” to right-author licenses, since the conclusion of a software lease agreement can also give rise to difficulties.

‍

‍

The basic form of compensation for work is money. In this day and age, is salary in cryptocurrencies possible and allowed? § Salary in cryptocurrencies – is it allowed?

‍

Labor Relations

In accordance with the regulations of the Labor Code(Article 86 § 2), payment of wages shall be made in the form of money, however, partial fulfillment of wages in a form other than money is permissible, except that such a possibility must be provided for by either statutory labor regulations or a collective bargaining agreement.Such a statement means nothing other than that while some part of the salary from an employment contract must be paid in money, the rest of it can be paid in non-monetary form – including, among others. including, but not limited to, cryptocurrency, if it is stipulated in laws or a collective bargaining agreement allows it. Currently, Polish law lacks laws regulating payment in cryptocurrency, so, payment of wages in the case of an employment relationship (not B2B) in cryptocurrency is possible only if a collective bargaining agreement allows it (i.e., there are trade unions). Although there is also no regulation indicating how to determine the proportion of remuneration in cash and that paid in non-monetary form, expert pralctics has developed the principle that an amount equal to at least the minimum wage should be paid in cash. At the basis of such a belief is the conviction of the necessity of satisfying the basic („minimum”) needs of the employee with the use of common legal tender.The above applies to basic remuneration, but there are no legal obstacles to pay employees in cryptocurrency additional remuneration, i.e. any discretionary awards, bonuses, benefits, etc., as long as the provisions of the employment contract allow it.

‍

B2B

‍

When it comes to B2B contracts, the provisions of the Labor Code do not apply, so such contracting parties may freely regulate the contractual provisions, including to determine that the entire remuneration for the performance of the contract, will be paid in cryptocurrency.

‍

Other civil-legal contracts

‍

It is important to note the norm of Article 8a paragraph 5 of the Minimum Wage Law, according to which, the payment of remuneration in the amount resulting from the amount of the minimum hourly rate shall be made in cash. This means that part of the remuneration resulting from the application of the minimum hourly rate, including in the case of other civil law contracts (such as an assignment), should be paid in cash, the rest – may be paid in cryptocurrency.

‍

What about taxes?

‍

Wage includes all components of remuneration, regardless of their name and nature, as well as other work-related benefits granted to employees in cash or in a form other than cash. So regardless of what part of the salary will be paid in cash and what in cryptocurrency, the entire remuneration will be subject to taxation under the standard rules. Thus, the entire salary will constitute a receivable on which the employer should make an advance payment for income tax, and the employee should include it in his annual return (PIT-37 orPIT-36).How to determine the monetary value of cryptocurrency in the annual return? Benefits in kind are determined on the basis of market prices used in the trade of things or rights. Thus, income received in this form will correspond to the equivalent of traditional currency in relation to the added cryptocurrency.

‍

§ Salary in cryptocurrencies – is it allowed?

‍

‍

The popularity of non-fungible tokens (NFTs) and numerous new proposals for their use raise questions about how transactions involving them are taxed. The problem of VAT treatment of transactions involving NFTs comes to the fore. Indeed, a number of questions arise in this context: Is NFT a good or a service? If a service, what kind of service? Does the sale of tokens constitute a financial service? Is it subject to VAT exemption? We will try to answer these questions in this text. § VAT taxation of NFT transactions.

‍

What are NFT tokens?

‍

NFT tokens are non-exchangeable, unique digital elements that represent a unique digital or even physical object through data stored on the blockchain. Thanks to this solution, the data can be considered unique and authentic, allowing NFTs to be used as a kind of certificate referring to a specific right.

‍

It is worth further clarifying what an NFT token is not. First of all, it should not be equated with virtual currency in the sense of the Law of March 1, 2018 on Anti-Money Laundering and Terrorist Financing [1], i.e. a digital representation of certain values that is exchangeable in business for legal tender and accepted as a means of exchange, and can be electronically stored or transferred, or can be subject to electronic commerce. It is convertibility that is the essence of the functionality of virtual currencies, which are accepted as a means of exchange and can also be the subject of electronic commerce. Examples of virtual currencies understood in this way include cryptocurrencies such as Bitcoin or Ether.

‍

In contrast, the NFT token, unlike virtual currencies, as a rule is not convertible into a means of payment (especially fiat currency), which means that it does not even indirectly have a payment or near-payment function. However, is this always the case? It is conceivable that the NFT will be traded – after all, it represents a certain value and its owner may be interested in selling it and another person in acquiring it. Nor can it be ruled out that such a token will be traded, for example, on a cryptocurrency exchange. The line between convertibility and non-convertibility is therefore thin and difficult to grasp. In some cases, therefore, NFT will be able to constitute a virtual currency within the meaning of AML regulations, as also indicated by the position of the Financial Action Task Force (FATF).

‍

Equally complicated is the issue of the possible qualification of an NFT token as a security or, more broadly, a financial instrument within the meaning of the Act of July 29, 2005 on Trading in Financial Instruments [2]. Tax authorities, such as the Director of National Tax Information in an individual interpretation dated October 7, 2022 (No. 0112-KDIL1-3.4012.279.2022.2.KK), assume that an NFT token does not constitute a financial instrument. However, it seems that this issue is not clear-cut, and it is possible to imagine such a construction of the NFT that would prejudge its character as a financial instrument. One should also bear in mind here the issues related to the implementation into the Polish legal order of the amendments to the MIFID II Directive [3], which relate to changing the definition of a financial instrument to include instruments issued using DLT technology, as we pointed out in the article on the DLT pilot regulation [4].

‍

An NFT token – „minted” on a blockchain – does not in itself constitute an object of copyright, and its transfer does not transfer to the buyer intellectual property rights over the digital content constituting the work referenced by the NFT token, and does not imply the conclusion of a license to use the work. Depending on the situation, a non-exclusive license agreement, for example, may be needed to use the digital content.

‍

Goods or services?

‍

The specific construction and legal nature of the NFT token is the reason for doubts about its classification under VAT. The main question in this regard is whether the sale of an NFT constitutes a supply of goods or a provision of services within the meaning of the Law of March 11, 2004 on Value Added Tax[5] (hereinafter: the „VAT Law”). In this context, it is important to note that the token is not in-kind, but constitutes a right. Consequently, it cannot be classified as a good within the meaning of Article 2(6) of the VAT Law. On the other hand, any service that does not constitute a supply of goods is treated as a supply of services under VAT (Article 8(1) of the VAT Act). This includes the transfer of rights. Therefore, the sale of NFT should be treated as a supply of services for VAT purposes.

‍

This was the position taken by the Director of National Tax Information in an individual interpretation dated August 29, 2022 (No. 0111-KDIB3-1.4012.346.2022.7.ICZ). The facts presented by the applicant involved the transfer of NFT tokens in exchange for virtual currency. The authority concluded that such an activity is subject to value added tax. In addition to the nature of the activity performed (on a service-for-service basis), attention was also paid to the equivalence of the parties’ benefits under such a legal relationship and the presence of remuneration. It was considered that there is an equivalence of benefits between the parties to the relationship in question, and that the actions taken by both parties are in the nature of mutual benefits. There is a direct legal relationship between the actions of the parties, as well as equivalence and reciprocity of benefits (payment of a fixed amount in cryptocurrency as part of the act of making a purchase of an NFT token of a specific value, and therefore for remuneration). In the opinion of the authority, such a transaction meets the criteria for the provision of services by the seller and thus qualifies for the taxation of such an activity (the object of which is the transfer of NFT to the buyer) with VAT.

‍

‍

Thus, in this case, the pecuniary nature of the transaction was crucial. In contrast, the gratuitous transfer of NFT tokens could be treated differently. In an individual interpretation dated January 31, 2023 (No. 0113-KDIPT1-2.4012.751.2022.2.PRP), the Director of National Tax Information indicated that the activity of manufacturing and transferring NFT tokens free of charge to contractors who are participants in the loyalty program does not constitute an activity subject to VAT at all. This position, however favorable to the taxpayer, should be treated with caution. This is because it should be noted that, according to Article 8(2)(2) of the VAT Act, a gratuitous provision of services is also considered to be a gratuitous provision of services for the personal purposes of the taxpayer or his employees, including former employees, partners, shareholders, members of cooperatives and their household members, members of bodies of legal persons, members of associations, and any other gratuitous provision of services for purposes other than the taxpayer’s business activity. Therefore, in order for a gratuitous service to fall under the VAT exemption, it should serve the purposes of the taxpayer’s business activity, which may be difficult to demonstrate in some cases.

‍

If a service – what kind of service?

‍

‍

Thus, in this case, the pecuniary nature was crucial

‍

From the standpoint of classifying NFT transactions for VAT purposes, it is important to determine what specific service such an activity constitutes. After all, if it is considered a financial service, it may be subject to VAT exemption.

‍

From this point of view, the important question is whether NFT can be considered a virtual currency or a financial instrument. In the first case, the classification of the service as exempt from VAT would come into play under Article 43(1)(7) of the VAT Law, in light of which transactions, including intermediation, involving currencies, banknotes and coins used as legal tender are exempt from VAT.

‍

The VAT exemption would also be based on the classification of NFT as a financial instrument. This is because according to Article 43 (1) (41) of the VAT Law, services the object of which are financial instruments, excluding their storage and management, and intermediary services in this regard are exempt.

‍

In this context, it is worth quoting the position expressed by the Director of National Fiscal Information in an individual interpretation dated October 7, 2022 (No. 0112-KDIL1-3.4012.279.2022.2.KK), in which the authority stated that if NFT does not constitute a virtual currency or a financial instrument, the transaction in its subject matter is not subject to VAT exemption.

‍

In conclusion, in most cases NFT does not constitute a virtual currency or a financial instrument, and therefore the transaction of such tokens is not subject to VAT exemption. However, in some cases, such a qualification of NFTs may be justified, in which case the subject exemption may apply.

‍

Summary

‍

As it turns out, the issue of VAT taxation of transactions on the subject of NFT tokens is not unambiguous and raises many doubts. Depending on the nature of the transaction, the specifics of the NFT in question and the regulatory approach, such a transaction may or may not constitute a VAT-taxable activity, and if it is taxable, it may or may not enjoy a VAT exemption. The final assessment in this regard is therefore determined by a number of variables, some of which are evaluative in nature.

‍

It can be assumed that with the development of the tokenization phenomenon, the emergence of various forms of NFT itself, and regulatory changes, these doubts will become more numerous. It is therefore advisable to consult a tax law specialist before engaging in NFT trading. In some cases, it may also make sense to obtain an individual interpretation to reduce tax risks.

‍

§ VAT taxation of NFT transactions.

‍

‍

‍

Outsourcing IT stał się powszechną praktyką w wielu branżach, umożliwiając przedsiębiorstwom koncentrację na kluczowych obszarach działalności i obniżenie kosztów operacyjnych. Zlecenie usług IT zewnętrznemu dostawcy wiąże się jednak z różnorodnymi ryzykami prawnymi, które powinny być szczegółowo uregulowane w umowie outsourcingowej. Brak precyzyjnych zapisów może prowadzić do sporów, naruszenia przepisów prawa czy nawet sankcji administracyjnych. W niniejszym artykule omawiamy kluczowe kwestie prawne, które należy uwzględnić w umowie outsourcingu IT, oraz przedstawiamy praktyczne wskazówki dotyczące minimalizacji ryzyk. § Outsourcing IT: Jakie ryzyko prawne powinno być uwzględnione w umowie?

‍

Outsourcing IT: Jakie ryzyko prawne powinno być uwzględnione w umowie?

‍

‍

Zakres umowy i odpowiedzialność stron

‍

Kluczowe elementy zakresu umowy

‍

W umowie outsourcingowej kluczowe znaczenie ma precyzyjne określenie zakresu usług, które dostawca ma świadczyć. Powinno to obejmować:

1. Opis usług (np. zarządzanie infrastrukturą IT, rozwój oprogramowania, obsługa help desk).
2. Standardy jakości usług (tzw. SLA – Service Level Agreement), które określają poziomy dostępności i wydajności.
3. Harmonogram realizacji usług oraz terminy kluczowe (tzw. milestones).

‍

Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług

‍

Zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego, dostawca outsourcingowy ponosi odpowiedzialność za szkodę wynikłą z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Warto jednak wprowadzić w umowie zapisy dotyczące kar umownych, które zabezpieczają interesy klienta w przypadku naruszenia warunków SLA.

‍

Przykład z orzecznictwa

‍

W wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2017 r. (VI ACa 12/16) podkreślono, że brak precyzyjnego określenia zakresu usług w umowie outsourcingowej uniemożliwia skuteczne dochodzenie roszczeń za niewykonanie usług.

‍

Ochrona danych osobowych i poufność

‍

Obowiązki wynikające z RODO

‍

Jeśli outsourcing IT wiąże się z przetwarzaniem danych osobowych, umowa musi spełniać wymogi Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO). Kluczowe kwestie to:

1. Umowa powierzenia przetwarzania danych (art. 28 RODO), która określa zakres, cel i czas przetwarzania danych.
2. Zapewnienie odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w celu ochrony danych (art. 32 RODO).

‍

Klauzule poufności

‍

Umowa powinna zawierać szczegółowe klauzule dotyczące poufności, zabezpieczające dane techniczne, handlowe i inne informacje wrażliwe. Naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa może prowadzić do odpowiedzialności cywilnej na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

‍

Przykład z orzecznictwa

‍

W wyroku TSUE z dnia 25 maja 2021 r. (C-645/19) Trybunał podkreślił, że odpowiedzialność za naruszenie ochrony danych spoczywa na administratorze danych, nawet jeśli przetwarzanie zostało zlecone podmiotowi trzeciemu.

‍

Własność intelektualna i prawa autorskie

‍

Kluczowe regulacje dotyczące własności intelektualnej

‍

Umowa outsourcingowa powinna jasno określać, kto posiada prawa autorskie do rezultatów prac (np. oprogramowania, dokumentacji technicznej). Na mocy art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, pracodawca z reguły nabywa prawa autorskie do utworów stworzonych przez pracowników, ale w przypadku outsourcingu sytuacja ta wymaga odrębnych ustaleń.

‍

Przeniesienie praw lub udzielenie licencji

‍

W zależności od charakteru umowy, strony mogą zdecydować się na:

1. Przeniesienie praw autorskich na klienta.
2. Udzielenie licencji (np. wyłącznej lub niewyłącznej) do korzystania z rezultatów prac.

‍

Przykład z orzecznictwa

‍

W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2014 r. (I CSK 360/13) wskazano, że brak wyraźnego przeniesienia praw autorskich w umowie może prowadzić do sporu o własność rezultatów prac.

‍

Zabezpieczenie ciągłości usług (Business Continuity)

‍

Kluczowe ryzyka związane z przerwaniem usług

‍

W przypadku outsourcingu IT istotne jest zapewnienie ciągłości działania usług IT. W umowie należy uwzględnić:

1. Plan awaryjny (Disaster Recovery Plan), który określa procedury działania w przypadku awarii systemów IT.
2. Zobowiązanie dostawcy do minimalizowania przerw w świadczeniu usług.

‍

Kary za przerwanie usług

‍

Wprowadzenie kar umownych za nieuzasadnione przerwy w świadczeniu usług jest skutecznym mechanizmem zabezpieczającym interesy klienta.

‍

Przykład z orzecznictwa

‍

W wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2019 r. (I ACa 1374/18) wskazano, że dostawca usług IT ponosi odpowiedzialność za szkody wynikające z przerwy w świadczeniu usług, jeśli brak ciągłości wynikał z zaniedbania.

‍

Rozstrzyganie sporów i zakończenie współpracy

‍

Mechanizmy rozstrzygania sporów

‍

Umowa outsourcingowa powinna precyzyjnie określać sposoby rozstrzygania sporów, takie jak:

1. Mediacje lub arbitraż – jako alternatywa dla postępowania sądowego.
2. Wybór sądu właściwego – np. sądu w miejscu siedziby klienta.

‍

Procedura zakończenia współpracy

‍

W umowie należy uwzględnić:

1. Okres wypowiedzenia i warunki rozwiązania umowy.
2. Zasady zwrotu danych i dokumentacji technicznej.
3. Zobowiązanie dostawcy do wsparcia w migracji usług do nowego dostawcy.

‍

Przykład z orzecznictwa

‍

W wyroku TSUE z dnia 6 listopada 2018 r. (C-284/16) wskazano, że procedury zakończenia umowy outsourcingowej muszą zapewniać klientowi możliwość pełnego odzyskania danych i kontynuacji działalności bez zakłóceń.

‍

Umowy outsourcingowe w IT wymagają szczególnej uwagi na kwestie związane z odpowiedzialnością stron, ochroną danych osobowych, własnością intelektualną oraz ciągłością świadczenia usług. Precyzyjne określenie warunków współpracy oraz zabezpieczenie interesów obu stron minimalizuje ryzyko prawne i pozwala uniknąć sporów. W dynamicznym środowisku IT współpraca z doświadczonymi prawnikami specjalizującymi się w prawie nowych technologii jest kluczowa dla stworzenia umowy, która nie tylko chroni interesy stron, ale także umożliwia efektywną realizację projektów IT.

‍

www.petlic.co

§ Outsourcing IT: Jakie ryzyko prawne powinno być uwzględnione w umowie?

Współczesny świat,zdominowany przez błyskawiczne postępy technologiczne, stawia przed nami nowe wyzwania i możliwości. Z każdym dniem granice tego, co technologicznie możliwe,są przesuwane, dzięki pojawieniu się innowacyjnych technologii takich jak Internet rzeczy (IoT) oraz sztuczna inteligencja (AI). Te dwa obszary, choć odrębne w swojej naturze, łączą się, tworząc przyszłość, w której urządzenia komunikują się ze sobą w sposób inteligentny, a decyzje są podejmowane z prędkością światła przez maszyny uczące się. W tym dynamicznie zmieniającym się krajobrazie technologicznym istotne staje się pytanie: Jak prawo dostosowuje się do tej nowej rzeczywistości? § Internet rzeczy (IoT) i sztuczna inteligencja (AI) – regulacje prawne

‍

Internet rzeczy (IoT) i sztuczna inteligencja (AI) -regulacje prawne

‍

IoT, sieć połączonych urządzeń fizycznych,które gromadzą i wymieniają dane, przenika do niemal każdego zakątka naszej codzienności – od inteligentnych domów po zaawansowane przemysłowe systemy zarządzania. Z kolei AI, której zdolność do przetwarzania informacji i uczenia się z doświadczeń przewyższa zdolności ludzkiego mózgu, stanowi fundament dla wielu nowych aplikacji i usług, które wcześniej byłyby uznane za domenę science fiction.

‍

Jednak z tą niesamowitą ewolucją technologiczną pojawiają się również wyzwania. Kwestie prywatności,bezpieczeństwa, etyki i odpowiedzialności stają się coraz bardziej palące. Jak możemy chronić dane osobowe w świecie, w którym urządzenia ciągle zbierają informacje? Kto ponosi odpowiedzialność, gdy autonomiczny pojazd popełnia błąd?Jak zapewnić, że systemy AI nie będą wzmacniać istniejących uprzedzeń ani prowadzić do dyskryminacji?

‍

To są tylko niektóre z pytań, które muszą zostać rozwiązane w miarę dalszego rozwoju i integracji tych technologii w naszym społeczeństwie. Wprowadzenie jasnych, spójnych i skutecznych przepisów prawnych jest kluczowe nie tylko dla ochrony interesów jednostek, ale także dla zapewnienia stabilnego środowiska dla innowacji i postępu.

‍

W tym kontekście, niniejszy artykuł dąży do głębokiego zrozumienia obecnych ram prawnych dotyczących IoT i AI, analizując kluczowe kwestie regulacyjne, wyzwania związane z bezpieczeństwem oraz etyczne dylematy, które te technologie niosą ze sobą.

‍

Regulacje prawne dotyczące Internetu rzeczy (IoT)

‍

1.Ochrona Danych Osobowych:

W erze, w której urządzenia IoT zbierają ogromne ilości danych o użytkownikach, ochrona prywatności staje się priorytetem. W Europie RODO (Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych) jest kluczowym instrumentem, który reguluje zbieranie, przetwarzanie i przechowywanie danych osobowych.

a.Zgoda użytkownika: Dla wielu operacji przetwarzania danych przez urządzenia IoT konieczna jest zgoda osoby, której dane dotyczą.Zgoda ta musi być świadoma, konkretna i jednoznaczna.

b.Prawo do bycia zapomnianym: W kontekście IoT oznacza to, że użytkownicy mają prawo żądać usunięcia ich danych z urządzeń i serwerów.

c.Przenoszenie danych: Użytkownicy mają prawo żądać przeniesienia swoich danych z jednego dostawcy usług IoT na innego.

 

2.Standardy bezpieczeństwa:

W obliczu potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa, urządzenia IoT muszą spełniać pewne standardy bezpieczeństwa.

a.Zabezpieczenia przed intruzami: Urządzenia muszą być chronione przed nieautoryzowanym dostępem, co obejmuje odpowiednie zabezpieczenia, takie jak silne hasła, szyfrowanie i regularne aktualizacje oprogramowania.

b.Zarządzanie ryzykiem: Firmy muszą regularnie oceniać ryzyko związane z ich urządzeniami IoT i wdrażać odpowiednie środki zaradcze.

c.Odporność na błędy: Urządzenia IoT muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby były odporne na błędy i awarie.

 

3.Interoperacyjność i zgodność:

W środowisku z różnorodnymi urządzeniami i systemami kluczowe jest zapewnienie ich wzajemnej kompatybilności.

a.Standardy komunikacji: Wprowadzenie uniwersalnych protokołów komunikacyjnych, które umożliwiają współpracę różnych urządzeń.

b.Zgodność z innymi regulacjami: Urządzenia IoT,które są używane w określonych sektorach (np. zdrowie), muszą być zgodne ze specyficznymi dla tych sektorów regulacjami.

 

4.Odpowiedzialność producenta:

W przypadku wadliwego działania lub awarii urządzenia IoT, odpowiedzialność producenta jest kluczowym zagadnieniem.

a.Gwarancje i rękojmie: Producenci mogą być zobowiązani do naprawy lub wymiany wadliwych urządzeń w określonym czasie.

b.Odpowiedzialność cywilna: W przypadku szkód spowodowanych przez urządzenia IoT, producenci mogą być pociągnięci do odpowiedzialności cywilnej.

 

5.Dyrektywa unijna NIS, formalnie znana jako Dyrektywa 2016/1148 UE, stanowi kluczowy element prawodawstwa UE w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego. W świetle gwałtownego rozwoju technologii Internetu rzeczy (IoT), która łączy fizyczne urządzenia z sieciami internetowymi, zagadnienia związane z bezpieczeństwem sieciowym stają się coraz bardziej kluczowe.

‍

IoTi wyzwania w zakresie bezpieczeństwa:

Urządzenia IoT, takie jak inteligentne termostaty, opaski fitness czy nawet lodówki, zbierają i przesyłają dane przez sieć do zewnętrznych podmiotów. Te urządzenia mogą być podatne na ataki, jeśli nie są odpowiednio zabezpieczone. Wobec tego, bezpieczeństwo tych urządzeń ma bezpośredni wpływ na ogólne bezpieczeństwo sieciowe w skali makro.

‍

Relevance of NIS Directive

‍

· Zgłaszanie incydentów: Jednym z głównych wytycznych Dyrektywy NIS jest obowiązek zgłaszania poważnych incydentów bezpieczeństwa sieciowego. W kontekście IoT oznacza to, że dostawcy usług kluczowych i dostawcy usług cyfrowych muszą zgłaszać poważne incydenty związane z bezpieczeństwem swoich urządzeń IoT.

‍

· Minimalne standardy bezpieczeństwa: Dyrektywa NIS zobowiązuje państwa członkowskie dookreślenia minimalnych standardów bezpieczeństwa. W kontekście IoT może to oznaczać wymóg wdrożenia określonych środków bezpieczeństwa w urządzeniach IoT,takich jak silniejsze mechanizmy uwierzytelniania czy szyfrowanie danych.

‍

· Współpraca:Dyrektywa podkreśla znaczenie współpracy między państwami członkowskimi w zakresie cyber bezpieczeństwa. W kontekście IoT, państwa członkowskie mogą wymieniać się informacjami o zagrożeniach i najlepszych praktykach, aby lepiej chronić swoje sieci i urządzenia IoT.

 

Przepisy prawne dotyczące sztucznej inteligencji (AI)

‍

Sztuczna inteligencja (AI) przynosi niezliczone korzyści, ale także stanowi wyzwanie dla obecnych ram prawnych. W kwietniu 2021 r. Komisja Europejska zaproponowała zharmonizowane przepisy dotyczące sztucznej inteligencji, mające na celu promowanie rozwoju i przyjmowania technologii AI w Unii Europejskiej oraz jednoczesne zapewnienie poszanowania podstawowych praw obywateli. Akt w sprawie sztucznej inteligencji zakładała stworzenie m.in. pierwszych w świecie ram prawnych dedykowanych technologii AI,które miałyby określić, jakie zastosowania AI są dozwolone w UE i w jakich warunkach. Poniżej przedstawiamy główne przepisy prawa dotyczące tej technologii.

‍

1.Ochrona Danych Osobowych w kontekście AI:

a.Zgoda na przetwarzanie: Modele AI często uczą się na podstawie dużych zbiorów danych. Zgodnie z przepisami, takimi jak RODO w Europie, przed przetwarzaniem danych osobowych wymagana jest zgoda użytkownika.

b.Prawo do wyjaśnienia: Z uwagi na potencjalnie”czarnoskrzynkowy” charakter algorytmów AI, użytkownicy mają prawo do wyjaśnienia decyzji podejmowanych na podstawie automatyzowanego przetwarzania.

c.Prawo do sprzeciwu: Użytkownicy mają prawo sprzeciwić się decyzjom podejmowanym wyłącznie na podstawie automatyzowanego przetwarzania.

‍

2.Etyka i odpowiedzialność w AI:

a.Uprzedzenia i dyskryminacja: Przepisy mogą wymagać od twórców AI, aby zapewnili, że ich systemy są wolne od uprzedzeń i nie prowadzą do dyskryminacji.

b.Odpowiedzialność za decyzje: Określenie, kto ponosi odpowiedzialność za decyzje podejmowane przez AI, zwłaszcza gdy prowadzą one do szkód materialnych lub niematerialnych.

c.Bezpieczeństwo i niezawodność: Regulacje mogą wymagać, aby systemy AI były bezpieczne, niezawodne i odporność na manipulacje.

‍

3.Własność intelektualna i AI:

a. Twórczość generowana przez AI: Określenie, czy i w jakim zakresie twórczość generowana przez AI może być chroniona prawem autorskim.

b.Patenty i AI: Jak AI wpływa na proces patentowania,czy algorytmy AI mogą być patentowane i kto jest uznawany za wynalazcę.

‍

4.Zastosowania specyficzne dla sektora:

a.AI w medycynie: Regulacje dotyczące wykorzystania AI w diagnostyce, leczeniu i monitorowaniu pacjentów.

b.AI w transporcie: Przepisy dotyczące autonomicznych pojazdów, ich bezpieczeństwa i interakcji z ludźmi.

c.AI w finansach: Ustalanie ram regulacyjnych dla automatycznych doradców inwestycyjnych i innych narzędzi finansowych opartychna AI.

‍

5.Standardy badania i certyfikacji:

a.Procesy certyfikacji: Wprowadzenie standardów dla AI, które muszą spełniać określone wymagania w zakresie jakości i bezpieczeństwa.

b.Audyty i transparentność: Możliwość przeprowadzania niezależnych audytów algorytmów AI, aby zapewnić ich sprawiedliwość,przejrzystość i bezpieczeństwo.

‍

Internet rzeczy (IoT) i sztuczna inteligencja (AI) -regulacje prawne

‍

Wpływ rozwoju technologii na prawo i społeczeństwo

‍

Rozwój technologii, zwłaszcza w obszarach Internetu rzeczy (Internet of things) i sztucznej inteligencji (AI), w ciągu ostatnich lat przyniósł znaczące zmiany w sposobie, w jaki działają przedsiębiorstwa, instytucje i jednostki. Wpływy te można podzielić na kilka kluczowych obszarów:

‍

· Transformacja gospodarki: Technologia AI pozwala na automatyzację wielu zadań, które były wcześniej wykonywane przez ludzi, co prowadzi do powstawania nowych modeli biznesowych, ale również do obaw dotyczących bezrobocia technologicznego. IoT,umożliwiając komunikację między urządzeniami, otwiera drzwi do nowych rozwiązań w zakresie produkcji, zarządzania energią, zdrowia i wielu innych sektorów.

· Zmiana w interakcjach społecznych: AI, w połączeniu z analizą dużych zbiorów danych, pozwala na dostosowywanie treści do indywidualnych preferencji użytkowników, co wpływa na sposób, w jaki ludzie komunikują się i konsumują treści w mediach społecznościowych i innych platformach cyfrowych.

· Kwestie prywatności: Jak wcześniej wspomniano, zbieranie i przetwarzanie danych przez urządzenia IoT i systemy AI rodzi obawy dotyczące prywatności. Ludzie często nie zdają sobie sprawy z ilości i rodzaju danych, które są o nich zbierane.

‍

Kwestie regulacji, bezpieczeństwa i etyki

‍

W świecie, gdzie postępy technologiczne są stałym elementem naszej rzeczywistości, pojawia się nieuchronne zapotrzebowanie na jasne i przemyślane regulacje. Nowe technologie, takie jak sztuczna inteligencja, Internet rzeczy czy biotechnologie, nie tylko przynoszą nieskończone możliwości i korzyści, ale także rodzą pytania i dylematy dotyczące ich wpływu na społeczeństwo, gospodarkę i indywidualne prawa człowieka. W tym kontekście kwestie regulacji, bezpieczeństwa i etyki stają się kluczowymi obszarami zainteresowania zarówno dla twórców technologii, jak i dla decydentów.

‍

‍

Regulacje muszą nadążać za innowacjami,jednocześnie dbając o to, by nie hamować postępu i nie ograniczać kreatywności.Jednakże, jak zapewnić, że technologia nie zostanie wykorzystana w sposób,który zagraża naszej prywatności, wolności czy nawet bezpieczeństwu? I tu pojawia się złożoność: balansowanie pomiędzy potrzebą ochrony i promowaniem innowacji.

‍

Bezpieczeństwo w kontekście nowych technologii jest wielowymiarowe. Dotyczy zarówno ochrony danych i prywatności użytkowników, jak i fizycznego bezpieczeństwa – w przypadku autonomicznych pojazdów czy dronów. Jak zapewnić, że te technologie nie zostaną wykorzystane w sposób nieodpowiedni lub niebezpieczny?

‍

Etyka w technologii stawia przed nami pytania dotyczące moralności i wartości. Jak zapewnić, że sztuczna inteligencja działa w sposób sprawiedliwy, nie wzmacniając istniejących uprzedzeń? Jakie prawa powinny przysługiwać autonomicznym istotom czy AI o wysokim stopniu samodzielności? Kto decyduje o tym, co jest „dobrze” a co”źle” w świecie technologii?

‍

· Regulacja:Regulacje są niezbędne, aby zapewnić, że technologie są stosowane w sposób odpowiedzialny i bezpieczny. W przypadku AI istnieje potrzeba opracowania przepisów dotyczących transparentności algorytmów, odpowiedzialności za błędy i uczciwości w procesie podejmowania decyzji. Dla IoT kluczowe jest ustanowienie standardów dotyczących bezpieczeństwa i prywatności.

· Bezpieczeństwo:Wraz z rosnącą złożonością technologii wzrasta ryzyko ataków cybernetycznych.Urządzenia IoT stanowią potencjalne wejście dla hakerów, którzy mogą wykorzystać je do uzyskania dostępu do sieci czy danych. Ponadto, systemy AI mogą być podatne na tzw. „adwersarial attacks”, które polegają na wprowadzeniu systemu w błąd przez celowe zakłócenie danych wejściowych.

· Etyka:Rozwój AI rodzi wiele pytań etycznych, zwłaszcza gdy technologia ta jest stosowana w obszarach takich jak medycyna, prawo czy finanse. Kwestie takie jak uprzedzenia algorytmiczne, dyskryminacja czy wpływ AI na rynek pracy wymagają gruntownej refleksji etycznej i mogą prowadzić do potrzeby wprowadzenia dodatkowych regulacji.

‍

Wpływ rozwijających się technologii i cyfrowej rewolucji na społeczeństwo jest głęboki i wielowymiarowy. Aby sprostać temu wyzwaniu, konieczne jest przyjęcie holistycznego podejścia, które uwzględnia zarówno potencjalne korzyści, jak i ryzyka. Regulacje, normy bezpieczeństwa i refleksja etyczna powinny iść w parze z innowacjami, aby zapewnić zrównoważony rozwój w erze cyfrowej.

‍

‍

§ Internet rzeczy (IoT) i sztuczna inteligencja (AI) – regulacje prawne

www.petlic.co

Cloud Computing, czyli chmura obliczeniowa, przeobraziła sposób, w jaki przedsiębiorstwa i jednostki korzystają z technologii informacyjnych. Oferuje zdalny dostęp do zasobów obliczeniowych, takich jak moc przetwarzania, pamięć i przechowywanie danych, przez co umożliwia eliminowanie barier związanych z kosztami i koniecznością posiadania własnej infrastruktury IT. § Przepisy prawne dotyczące Cloud Computing

W dobie rosnącej popularności rozwiązań chmurowych, prawne aspekty odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu sektora cloud computing. Normy prawne definiują obowiązki i odpowiedzialność zarówno dostawców usług chmurowych, jak i ich użytkowników, związane głównie z ochroną danych osobowych, bezpieczeństwem informacji i przetwarzaniem danych w chmurze.

‍

Przepisy prawne Dotyczące Cloud Computing

‍

W dziedzinie cloud computing, regulacje prawne mają za zadanie zabezpieczenie i znormalizowanie stosunków prawnych między dostawcami usług chmurowych a ich użytkownikami, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony danych osobowych i bezpieczeństwa informacji.

‍

Przepisy prawne Dotyczące Cloud Computing

‍

1. Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych(RODO):

RODO stanowi kluczowy instrument regulacyjny w dziedzinie ochrony danych osobowych w Unii Europejskiej, a jego postanowienia mają bezpośredni wpływ na usługi cloud computing.

Zakres i Cel Przetwarzania Danych: RODO wymaga od przedsiębiorstw jasnego określenia celów, dla których przetwarzane są dane osobowe, oraz zakresu tych danych. To ogranicza możliwość swobodnego wykorzystywania danych przez dostawców usług chmurowych oraz zwiększa kontrolę użytkowników nad własnymi danymi.

Odpowiedzialność i Zgodność: RODO nakłada na organizacje obowiązek wprowadzenia odpowiednich środków zapewniających ochronę przetwarzania danych osobowych w chmurze oraz udowodnienia zgodności z tym rozporządzeniem.Przedsiębiorcy (administrator) muszą więc stale monitorować swoje systemy i procesy, aby zapewnić ich zgodność z przepisami prawa o ochronie danych.

Oceny Ryzyka i Oceny Skutków dla Ochrony Danych: RODO wymaga przeprowadzania regularnych ocen ryzyka oraz ocen skutków dla ochrony danych, co pozwala na identyfikację i minimalizację potencjalnych zagrożeń dla danych osobowych.

Kary i Sankcje: Naruszenie przepisów RODO może skutkować surowymi karami finansowymi, co zwiększa znaczenie zgodności z tym rozporządzeniem dla dostawców usług chmurowych.

‍

2. Umowy z Dostawcami:

Obowiązki dostawcy: Umowy muszą jasno określać role i obowiązki dostawcy w zakresie przetwarzania i ochrony danych, w tym zakres, cel, sposób przetwarzania i zabezpieczania danych.

Przepisy bezpieczeństwa: Umowy powinny zawierać konkretne klauzule dotyczące standardów bezpieczeństwa, które dostawca musi spełnić, takie jak szyfrowanie danych, uwierzytelnianie, procedury awaryjne i audyty bezpieczeństwa.

‍

Bezpieczeństwo Danych i Kwestie Prywatności

‍

Kiedy dane są przechowywane w chmurze, powstają pewne wyjątkowe wyzwania i zagrożenia związane z bezpieczeństwem i prywatnością świadczenia usług, którymi organizacje muszą się zajmować.

1. Zabezpieczenia Techniczne i Organizacyjne:

Szyfrowanie Danych: Szyfrowanie jest podstawowym elementem zabezpieczenia danych w chmurze. Szyfrowanie w locie i spoczynku chroni dane przed nieautoryzowanym dostępem i ujawnieniem.

Zarządzanie Dostępem: Wdrażanie skutecznych polityk zarządzania dostępem, takich jak minimalizacja uprawnień, autoryzacja wieloskładnikowa oraz regularne przeglądy uprawnień, są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa danych w chmurze.

‍

2.Lokalizacja i Transmisja Danych:

Swoistość Lokalizacji Danych: Wybór lokalizacji przez usługodawcę, gdzie dane są przechowywane i przetwarzane, ma znaczenie.Lokalizacja danych może wpływać na to, jakie przepisy prawne są stosowane i jak są chronione dane.

Transmisja Danych przez Granice: Przesyłanie danych międzyróżnymi jurysdykcjami może wiązać się z ryzykiem naruszenia różnorodnych regulacji prawnych, co sprawia, że zarządzanie i ochrona danych w transgranicznym środowisku chmurowym stają się znacząco skomplikowane.

3. Umowy i Stosunki Z Dostawcami:

Negocjowanie Umów: Umowy z dostawcami usług chmurowych muszą być starannie negocjowane i muszą zawierać kluczowe postanowienia dotyczące ochrony danych, takie jak poziom usług, procedury bezpieczeństwa, odpowiedzialność za naruszenia danych, i prawa własności intelektualnej.

Audyt i Kontrola Dostawców: Regularne audyty i kontrole podmiotów są niezbędne dla monitorowania i weryfikacji zgodności z umowami i przepisami prawnymi oraz dla zapewnienia, że dostawcy stosują się do uzgodnionych standardów bezpieczeństwa.

‍

Porównanie z Innymi Formami Przechowywania Danych

‍

W porównaniu z tradycyjnymi metodami przechowywania danych, cloud computing oferuje szereg korzyści, takich jak elastyczność, skalowalność i dostępność, ale także wiąże się z unikalnymi wyzwaniami, takimi jak zależność od dostawcy, zagrożenia dla prywatności i problematyka transgraniczna danych.

‍

Znalezienie równowagi pomiędzy korzyściami płynącymi z technologii cloud computing a wyzwaniami związanymi z ochroną i bezpieczeństwem danych jest kluczowe dla osiągnięcia sukcesu w dzisiejszym cyfrowym świecie. Zrozumienie i zastosowanie się do obowiązujących regulacji prawnych oraz skuteczne zarządzanie ryzykiem są niezbędne dla korzystania z technologii chmurowych w sposób odpowiedzialny i zgodny z prawem. Powierzenie i udostępnienie danych w chmurze obliczeniowej reguluje m.in. ustawa o ochronie danych osobowych (rozporządzenie o ochronie danych osobowych) , rozporządzenia ue.

§ Przepisy prawne dotyczące Cloud Computing

www.petlic.co

‍

Sztuczna inteligencja (SI) stała się integralną częścią współczesnej medycyny, przynosząc zaawansowane rozwiązania w diagnostyce, leczeniu i zarządzaniu opieką zdrowotną. Jednak rosnące znaczenie SI w medycynie wiąże się z koniecznością ściślej regulacji, by zapewnić pacjentom bezpieczeństwo, etyczne standardy oraz ochronę danych osobowych. W Polsce, jak i w ramach Unii Europejskiej, istnieją przepisy i inicjatywy, które skupiają się na regulowaniu zastosowań SI w dziedzinie medycyny. Niniejszy artykuł przybliży te kwestie, koncentrując się na regulacji o sztucznej inteligencji oraz Kodeksie Etyki w Dziedzinie Sztucznej Inteligencji w Ochronie Zdrowia. § Regulacje prawne dotyczące sztucznej inteligencji w medycynie

‍

Jednym z kluczowych aktów prawnych regulujących sztuczną inteligencję w medycynie jest Ustawa o działalności leczniczej. Ta ustawa definiuje ramy prawne dla placówek medycznych i dostawców usług zdrowotnych, w tym zasady wykorzystywania technologii informatycznych i SI w celu diagnozowania i leczenia pacjentów. Przepisy te nakładają obowiązek dbania o bezpieczeństwo pacjentów oraz przestrzegania standardów etycznych przy wykorzystywaniu SI.

‍

Kolejnym istotnym aktem prawnym jest Ustawa o ochronie danych osobowych (RODO). W kontekście medycyny, przetwarzanie danych pacjentów przy użyciu SI podlega surowym przepisom ochrony danych osobowych. Przedsiębiorcy medyczni i dostawcy usług zdrowotnych muszą przestrzegać przepisów RODO, zapewniając pacjentom prawo do prywatności i kontrolowania swoich danych.

‍

W Unii Europejskiej, Regulacja o Sztucznej Inteligencji jest kolejnym krokiem w kierunku uregulowania zastosowań SI, w tym w medycynie. Regulacja ta ma na celu zapewnienie przejrzystości, odpowiedzialności i bezpieczeństwa przy wykorzystywaniu SI. Wprowadza ona m.in. klasyfikację ryzyka związanego z systemami SI oraz określa wymogi dotyczące audytów i oceny zgodności. Ponadto, regulacja zawiera przepisy dotyczące wysokiego ryzyka, takie jak systemy wspomagania decyzji medycznych.

‍

Warto również wspomnieć o Kodeksie Etyki w Dziedzinie Sztucznej Inteligencji w Ochronie Zdrowia, który jest inicjatywą międzynarodową. Kodeks ten określa zasady etycznego wykorzystywania SI w ochronie zdrowia, zachęcając do przejrzystości, odpowiedzialności i poszanowania praw pacjentów.

‍

Regulacja o Sztucznej Inteligencji (SI) oraz Kodeks Etyki w Dziedzinie Sztucznej Inteligencji w Ochronie Zdrowia to dwie kluczowe inicjatywy, które wpływają na wykorzystywanie SI w medycynie i stanowią ważny kontekst prawny dla tej dziedziny.

‍

Regulacja o Sztucznej Inteligencji

‍

Regulacja o SI to inicjatywa Unii Europejskiej, która ma na celu uregulowanie zastosowań SI na terenie całej UE. Jednym z jej głównych założeń jest zapewnienie przejrzystości, odpowiedzialności i bezpieczeństwa w kontekście wykorzystywania SI. W odniesieniu do medycyny, regulacja ta zawiera kilka istotnych aspektów:

‍

a. Klasyfikacja ryzyka: Regulacja wprowadza klasyfikację ryzyka związanego z systemami SI. To oznacza, że systemy medyczne oparte na SI, takie jak systemy wspomagania decyzji lekarskich, będą oceniane pod kątem ryzyka i podlegać odpowiedniej regulacji w zależności od klasyfikacji.

b. Audyt i ocena zgodności: Przepisy regulacji wymagają od dostawców usług medycznych przeprowadzania audytów i oceny zgodności swoich systemów SI. To ma na celu zapewnienie, że systemy te spełniają określone standardy bezpieczeństwa i skuteczności.

c. Wysokie ryzyko: Regulacja szczególnie zwraca uwagę na obszary wysokiego ryzyka, w tym systemy wspomagania decyzji medycznych. Takie systemy będą podlegać szczególnym wymaganiom regulacyjnym, w tym audytom i ocenie zgodności.

d. Zasada przejrzystości: Regulacja promuje zasadę przejrzystości w stosowaniu SI w medycynie. Pacjenci mają prawo wiedzieć, że są diagnozowani lub leczeni przy użyciu systemów SI i powinni mieć możliwość uzyskania odpowiednich informacji na ten temat.

‍

Kodeks Etyki w Dziedzinie Sztucznej Inteligencji w Ochronie Zdrowia

‍

Kodeks ten to międzynarodowa inicjatywa, która ma na celu określenie zasad etycznego wykorzystywania SI w opiece zdrowotnej. Kodeks skupia się na wartościach takich jak przejrzystość, odpowiedzialność i poszanowanie praw pacjentów. Kilka kluczowych punktów Kodeksu to:

‍

a. Przejrzystość i uczciwość: Kodeks nakłada obowiązek przejrzystego i uczciwego stosowania SI w medycynie. To oznacza, że dostawcy usług zdrowotnych powinni dostarczać pacjentom klarowne informacje na temat wykorzystywania SI w procesie diagnozowania i leczenia.

b. Odpowiedzialność i nadzór: Kodeks podkreśla znaczenie odpowiedzialności dostawców usług zdrowotnych za wyniki uzyskiwane przy pomocy SI. Ponadto, zaleca wprowadzenie odpowiednich mechanizmów nadzoru.

c. Poszanowanie prywatności: Kodeks wymaga poszanowania prywatności pacjentów i zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych w kontekście SI.

d. Kontynuujący rozwój i edukacja: Kodeks zachęca do ciągłego rozwoju i edukacji w zakresie SI w ochronie zdrowia, zarówno pacjentów, jak i profesjonalistów medycznych.

‍

Regulacja o Sztucznej Inteligencji oraz Kodeks Etyki stanowią istotne kroki w kierunku zapewnienia bezpiecznego i etycznego wykorzystywania SI w medycynie. Przy zachowaniu zgodności z tymi przepisami, sektor medyczny ma potencjał do dalszego rozwoju i przynoszenia korzyści pacjentom. Jednakże, w miarę jak technologia ewoluuje, konieczne będzie ciągłe dostosowywanie przepisów i standardów, aby nadążać za postępem i zapewnić bezpieczne i efektywne wykorzystywanie SI w opiece zdrowotnej.

‍

Sztuczna inteligencja w medycynie to obiecująca dziedzina, która może poprawić opiekę zdrowotną i życie pacjentów. Jednak jej rosnące znaczenie wymaga równoczesnego wprowadzenia odpowiednich regulacji i standardów etycznych. Regulacja o Sztucznej Inteligencji i Kodeks Etyki w Dziedzinie Sztucznej Inteligencji w Ochronie Zdrowia to kroki w dobrym kierunku, które mają na celu zapewnienie bezpiecznego i odpowiedzialnego wykorzystania SI w medycynie. W miarę jak technologia się rozwija, konieczne będzie dalsze dostosowywanie przepisów i norm, aby zachować równowagę między innowacją a ochroną pacjentów oraz zapewnić, że sztuczna inteligencja przynosi korzyści zdrowotne, przy zachowaniu wartości etycznych i prawnych.

‍

§ Regulacje prawne dotyczące sztucznej inteligencji w medycynie.

www.petlic.co

W dzisiejszym świecie technologii i informatyki, sztuczna inteligencja (SI) stanowi niezaprzeczalnie jeden z najważniejszych obszarów rozwoju. Jednakże, wraz z jej postępem, pojawiają się liczne wyzwania, zwłaszcza w kontekście regulacji prawnych w Polsce. § Sztuczna inteligencja a przepisy prawa

‍

Jednym z głównych wyzwań związanych z SI jest kwestia odpowiedzialności. W miarę rosnącej autonomii systemów opartych na SI, pojawia się pytanie, kto ponosi odpowiedzialność za ewentualne błędy czy szkody wyrządzone przez te systemy. Czy to dostawca SI, użytkownik czy może sam algorytm? Polskie przepisy prawne stają przed zadaniem rozwiązania tych kwestii w sposób klarowny i sprawiedliwy.

‍

W Polsce istnieją przepisy regulujące niektóre aspekty sztucznej inteligencji. Jednym z kluczowych aktów prawnych w tym kontekście jest Rządowy projekt ustawy o sztucznej inteligencji, który ma na celu uregulowanie kwestii związanych z odpowiedzialnością, etyką i bezpieczeństwem SI. Projekt ten skupia się również na ochronie praw konsumentów korzystających z usług opartych na SI oraz na zabezpieczeniach przed dyskryminacją wynikającą z zastosowania tej technologii.

‍

Należy również wspomnieć o ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych (RODO), które ma znaczenie w kontekście przetwarzania danych przy użyciu SI. Przepisy RODO nakładają obowiązek zapewnienia przez organizacje zgodności z przepisami o ochronie danych osobowych przy wykorzystywaniu SI.

‍

Ponadto, Polska musi również dostosować swoje prawo do dyrektyw Unii Europejskiej, które wprowadzają ogólne zasady dotyczące etyki, transparentności i odpowiedzialności związanej z SI. Działania na poziomie UE wpływają na kształtowanie przepisów krajowych.

‍

Warto zaznaczyć, że regulacje dotyczące SI w Polsce są wciąż rozwijane i dostosowywane do zmieniających się realiów technologicznych. Dla osób i przedsiębiorstw działających w dziedzinie SI, monitorowanie i dostosowywanie się do przepisów prawnych jest kluczowe. Jednocześnie, regulacje te mają na celu zapewnienie, że rozwijająca się technologia SI będzie wykorzystywana w sposób etyczny, bezpieczny i z poszanowaniem praw i wartości jednostek.

‍

Przepisy prawne dotyczące sztucznej inteligencji (SI) w Polsce i Unii Europejskiej

‍

1.    Projekt Ustawy o Sztucznej Inteligencji (SI): Projekt ustawy o SI jest inicjatywą rządową mającą na celu uregulowanie wielu aspektów SI w Polsce.Przepisy projektu obejmują kwestie takie jak:

·     Odpowiedzialność: Projekt wprowadza zasady dotyczące odpowiedzialności za szkody spowodowane przez SI. Określa, żedostawca SI może ponosić odpowiedzialność za wady w produkcie SI, co obejmujer ównież błędy w algorytmach.

·     Etyka: Projekt nakłada obowiązek tworzenia i wykorzystywania SI z poszanowaniem etyki, godności człowieka i praw człowieka.Zapewnia ochronę przed wykorzystywaniem SI w celach naruszających prawa człowieka.

·     Ochrona Konsumentów: Przepisy projektu mają na celu ochronę konsumentów korzystających z usług opartych na SI.Zapewniają im dostęp do informacji na temat działania SI oraz prawo do dochodzenia roszczeń w przypadku szkód.

2.    Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych (RODO): RODO jest kluczowym aktem prawnym w kontekście SI, ponieważ regulujeprzetwarzanie danych osobowych. Firmy i organizacje korzystające z SI muszą przestrzegać przepisów RODO dotyczących zbierania, przechowywania i przetwarzania danych osobowych.

3.    Dyrektywa Unii Europejskiej w Sprawie Sztucznej Inteligencji: Unia Europejska opracowuje dyrektywę w sprawie SI, która ma nacelu zapewnienie, że rozwijająca się technologia SI będzie zgodna z europejskimi wartościami i zasadami. Dyrektywa ta ma skoncentrować się naetyce, odpowiedzialności i transparentności SI.

4.    Dyrektywa o Prawach Konsumentów: Przepisy dotyczące SI mają wpływ na prawa konsumentów, zwłaszcza w kontekście usług opartych na tejtechnologii. Dyrektywa o prawach konsumentów reguluje prawa konsumentów do informacji i ochrony przed nieuczciwymi praktykami.

5.    Prawo Autorskie i Własność Intelektualna: Kwestie związane z prawami autorskimi i własnością intelektualną w kontekście tworzenia i wykorzystywania algorytmów SI są regulowane przez przepisy dotyczące praw autorskich i patentów. Ochrona wyników pracy nad algorytmami jest istotna,zarówno dla twórców, jak i użytkowników SI.

6.    Kodeks Cywilny: Przepisy Kodeksu Cywilnego mogą być stosowane w przypadkach naruszenia przepisów prawnych związanych z SI, zwłaszcza w sytuacjach, gdy dochodzi do szkód wynikających zdziałania SI.

7.    Kodeks Karny: W przypadkach naruszenia przepisów prawnych związanych z SI, przepisy Kodeksu Karnego mogą być również stosowane, zwłaszcza w przypadkach cyberprzestępczości, naruszeń prywatności czy oszustw z wykorzystaniem SI.

 

Regulacje prawne dotyczące sztucznej inteligencji (SI) w Polsce i Unii Europejskiej stanowią coraz ważniejszy element prawa i technologii. W miarę rozwoju SI i jej coraz szerszego zastosowania, odpowiednie przepisy stają się kluczowe dla zapewnienia, że ta nowatorska technologia będzie wykorzystywana w sposób etyczny, bezpieczny i z poszanowaniem praw jednostek.

‍

Projekt ustawy o SI w Polsce skupia się na kluczowych kwestiach, takich jak odpowiedzialność, etyka i ochrona konsumentów. Wprowadza zasady odpowiedzialności za szkody spowodowane przez SI oraz nakłada obowiązek tworzenia i wykorzystywania SI z poszanowaniem etyki i praw człowieka.

‍

Przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych (RODO) odgrywają ważną rolę w kontekście SI, ponieważ regulują przetwarzanie danych osobowych, które często są nieodłączną częścią rozwiązań opartych na SI.

‍

Unia Europejska również pracuje nad dyrektywą dotyczącą SI, która ma na celu zapewnienie zgodności technologii SI z europejskimi wartościami i normami.

‍

Prawo autorskie, własność intelektualna oraz kody cywilne i karne również mają wpływ na kwestie związane z SI i mogą być stosowane w przypadkach naruszeń lub sporów prawnych.

‍

Wszystkie te przepisy stanowią ramy prawne, które mają na celu zagwarantowanie, że rozwijająca się technologia SI będzie służyć społeczeństwu i gospodarce, jednocześnie respektując prawa i wartości jednostek. Dla firm i organizacji korzystających z SI, przestrzeganie tych przepisów jest nie tylko kwestią legalności, ale także budowania zaufania użytkowników i klientów oraz zachowania etycznego podejścia do technologii. W miarę rozwoju SI, monitorowanie i dostosowywanie się do zmieniających się przepisów prawnych staje się niezbędne, aby działać w sposób zgodny z obowiązującymi regulacjami i przyczyniać się do rozwoju technologicznego w odpowiedzialny sposób.

‍

§ Sztuczna inteligencja a przepisy prawa

Sprawdż więcej na Stronie Kancelarii Petlic

Popularność tokenów NFT i liczne propozycje ich zastosowania, rodzą pytania dotyczące sposobu opodatkowania transakcji w ich przedmiocie. W kontekście opodatkowania należy wyjaśnić przede wszystkim czy NFT jest towarem czy usługą? § Opodatkowanie VAT transakcji w przedmiocie NFT.

‍

Czym są tokeny NFT?

‍

NFT są niewymienialnymi tokenami i elementami cyfrowymi reprezentującymi unikatowy przedmiot cyfrowy lub nawet fizyczny poprzez dane przechowywane na blockchainie.

Tokenu NFT nie należy utożsamiać z walutą wirtualną w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu tj. cyfrowym odwzorowaniem pewnych wartości, które jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego. ‍

‍

Towar czy usługa?

‍

Specyficzna konstrukcja i charakter prawny tokenu NFT jest przyczyną wątpliwości co do jego klasyfikacji na gruncie VAT. Na gruncie ustawy VAT należy podkreślić, iż token NFT nie ma charakteru rzeczowego, ale stanowi prawo. Powyższe oznacza, iż nie można go zakwalifikować jako towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy VAT. Natomiast każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów, jest na gruncie VAT traktowane jako świadczenie usług (art. 8 ust. 1 ustawy VAT). Mając na uwadze powyższe, sprzedaż NFT należy na gruncie VAT traktować jako świadczenie usług.

Takie stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2022 r. (nr 0111-KDIB3-1.4012.346.2022.7.ICZ). Jednak przypadek ten dotyczył odpłatnego cvharakteru transakcji.

‍

Natomiast nieodpłatny transfer tokenów NFT traktowany jestinaczej. W interpretacji indywidualnej z dnia 31 stycznia 2023 r. (nr 0113-KDIPT1-2.4012.751.2022.2.PRP) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że czynność wytworzenia i nieodpłatnego przeniesienia tokenów NFT na rzecz kontrahentów będących uczestnikami programu lojalnościowego w ogóle nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Zatem aby nieodpłatne świadczenie nie podlegało opodatkowaniu VAT, powinno ono służyć celom działalności gospodarczej podatnika.‍

‍

Jeżeli usługa – to jaka?

‍

Dla potrzeb podatku VAT istotne jest ustalenie, jaką konkretnie usługę stanowi dana czynność. Jeśli bowiem uznać, że jest to np. usługa finansowa, może ona podlegać zwolnieniu z VAT.

‍

Na gruncie zwolnienia z VAT znaczenie ma fakt, czy NFT może być uznane za walutę wirtualną lub instrument finansowy. W pierwszym przypadku w grę wchodziłaby klasyfikacja usługi jako zwolnionej z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy VAT, w świetle którego zwolnieniu z VAT podlegają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy.

‍

Podstawę do zwolnienia z VAT stanowiłaby także klasyfikacja NFT jako instrumentu finansowego. Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy VAT, zwolnieniu podlegają usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, z wyłączeniem ich przechowywania i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie. W tym miejscu należy przytoczyć stanowisko wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 7 października 2022 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012.279.2022.2.KK), w której organ stwierdził, że jeżeli NFT nie stanowi waluty wirtualnej ani instrumentu finansowego, to transakcja w jego przedmiocie nie podlega zwolnieniu z VAT.

‍

Mając to wszystko na uwadze, należy przyjąć, iż w większości przypadków NFT nie stanowi waluty wirtualnej ani instrumentu finansowego, w związku z czym transakcja w przedmiocie tego rodzaju tokenów nie podlega zwolnieniu z VAT. Jednak w niektórych przypadkach taka kwalifikacja NFT może znaleźć zastosowanie zwolnienie przedmiotowe.

‍

§ Opodatkowanie VAT transakcji w przedmiocie NFT.

‍

‍